Quick

UPC: hoezo decorders door de strot persen?

November 6th, 2006

Het charmeoffensief van UPC in de media werpt haar vruchten af. Voornamelijk interviewende zakenbladen steken UPC een veer in de achterste vanwege de klantenservice. Maar ondertussen verschijnen er andere verhalen online.

Zoals op het onvolprezen Chellloo.com forum, met een fraaie brief van ween man namens zijn 80-jarige vader die niet zat te wachten op een “… extra kastje met extra afstandsbediening maar vooral extra handelingen die aan hem niet meer uit te leggen zijn.

Daarom heb ik enige tijd geleden het 0800-nummer dat in de brochure vermeld stond gebeld met het verzoek geen mediabox te sturen en mijn vader ook verder niet lastig te vallen met allerlei aanbiedingen van UPC betreffende televisie, telefonie of internet. Door een alleraardigste meneer van UPC werd het verzoek genoteerd en administratief verwerkt.

Twee weken geleden kreeg mijn vader opnieuw de brochure van UPC thuisgestuurd met in de begeleidende brief de aankondiging dat de mediabox binnen twee weken bij hem thuisbezorgd zou worden.

Dinsdagavond 24 oktober om 19.55 uur belde ik opnieuw naar het in de brochure genoemde 0800-telefoonummer waarna ik 15 minuten later een UPC-verkoopdame aan de lijn kreeg. Ik het kort legde ik uit dat het absoluut niet de bedoeling is dat er een mediabox wordt bezorgd en vroeg haar om te controleren waarom mijn verzoek niet ingewilligd was. Tevens sprak ik haar aan op de toonzetting van de begeleidende brief. Hierin staat dat de mediabox wórdt bezorgd en laat de brief geen mogelijkheid open om te bedanken voor het aanbod van UPC. Don Corleone in the Godfather zou dit aanbod omschrijven als: This is an offer you can not refuse.

De verkoopdame wilde echter niet luisteren want UPC was bezig met een campagne om digitale televisie te promoten en ik moest weten waar ik nee tegen zou zeggen. Ik gaf aan dat ik niet geïnteresseerd was in haar verkooppraatje en dat er alleen een administratieve fout van UPC rechtgezet moest worden. Zij was echter niet bereid naar mij te luisteren als ik niet bereid was de campagne van UPC aan te horen. Om van haar gezeur af te zijn heb ik ingestemd met het inmiddels bekende UPC-verkooppraatje.”

En tijdens het gesprek kijkt vader toe “…die helemaal niets begreep van de commotie: wat hij wil is toch heel eenvoudig, televisie blijven kijken zoals hij dat nu gewend is, iets wat voor hem op die leeftijd erg belangrijk is.”

Het loopt goed af, met begrip aan beide zijden en bloemen. Telefoonjuf was een beetje overspannen. En de zetbazen van de Liberty-cowboys uit Denver maar strijden voor een beter imago, twee stappen vooruit, één achteruit…

en dan komt de TNT man: dan weiger je hem gewoon. Zeer simpel. Je HOEFT hem niet te accepteren, maar mensen denken niet na als ze overrompeld worden als het bezorgmannetje voor de deur staat.

Bij mij krijgt UPC niet eens de kans om een gesprek met mij aan te gaan. Zo hebben ze in een maand tijd 6 tot 8 keer proberen te bellen maar al die keren konden ze alleen maar vertellen dat ze van UPC waren. Nou toen ging de hoorn al op de haak. Ik wil namelijk niet gestoord worden als ik ’s avonds thuis ben.

Original post by The Inquirer NL
This post has been republished for personal use

Entry Filed under: it-products