Quick

De dood van een spion

November 26th, 2006

Als we Alexander Litvinenko, Boris Berezovsky en Peter d’Hamecourt mogen geloven is Vladimir Putin een boef. Kunnen we een eind in meegaan. Maar is die status net zo uitzonderlijk in de internationale politiek als polonium in een Londense sushibar? Nee. Geen excuus, maar toch. Lulliger is, dat bovengenoemde aanklagers en vrijwel de hele batterij aan nieuwsvodden tussen Wellington en Hilversum kritiekloos meegingen in de premisse dat de nieuwe tsaar in Moskou ook een domme boef is. Want het is niet zo’n beetje dom een voormalige werknemer van je voornaamste speurneuzenfirma te vermoorden door een uiterst zeldzaam radioactief stofje in zijn lijf te smokkelen. Wat is er mis met een fris autoongeluk, een vrolijk fluitende kogel uit een dakgoot, een iets te lange duik in de badkuip of een ongelukkige val van een kalkrots bij Dover? Dan krijg je natuurlijk dezelfde reacties, maar je voorkomt in ieder geval dat je slachtoffer zielig vanuit een ziekenhuisbed zijn laatste verklaring kan dicteren aan een medevennoot van de firma Berezovsky.  En als je hem dan toch vergiftigen wil waarom dan in godesnaam polonium? Er zijn stoffen die al dan niet in combinatie met rauwe vis hetzelfde effect hebben, maar na gebruik onvindbaar zijn. Kortom, er is iets fishy met die dood van dear old Alexander. 

Original post by Witheet, the power of the new generation.

Entry Filed under: buitenland